2009-08-21 11:34:03
Намар болгон модод шарлаж, навчис унана
Надад дэндүү танил уй гуниг сэргэнэ
Харах тусам тэнгэр улам дотно эгнэгшиж
Хан бүргэд тэртээ дээр дурдатгал мэт эргэлдэнэ
Биеээр минь шаргалхан гуниг нэвт харваж
Би навчис адил уйтгарлан хорвоод цөхөрнөм
Сэм сэмхэн үүлс бударч, сэрүүн намар хүдэнтэнэ
Сэтгэлийн минь гүнрүү намар өөрөө шургажээ
Бүхий л хорвоо эрвээхэй шиг эмзэг санагдана
Бүр тэгэхдээ намрын бээрэгхэн эрвээхэй шиг хөөрхийлөлтэй
Би харь газарт цөлөгдсөн мэт дэлхий дээр хаягдаж
Биеийг минь бус сэтгэлийг минь ирж авах эзнээ хүлээнэм
О.Дашбалбар
urtaa
Mr.Freeman
amanjinka
soyolmaa
Сэргэлэн
Сэтгэгдэлүүд:
сайхан шүлэг оруулжээ, сайн уу, Чингүүнжав.
Нарны туяанд инээмсгэлэл дөтлөж аз жаргал усрана
Харах тусам тэнгэртэй улам дотносож
Хүчит шонхор жигүүрийн хүчээ шалгана
Биеэр минь хайр бахархал дүүрэн хальж
Би идэрхэн омгорхолоор биеэ гоёном
Сэм сэмхэн зүүдэнд чинь буух гэрэлт од
Сэтгэлийн чинь гүн рүү итгэл бэлэглэж тарни үлээнэ
Бүхий л хорвоо намрын налгар аалинд уясаж
Булт олны цэнгэл баярт намууханаар умбана
Би хайрын орчилонд шагналаар морилож
Бүхий л хорвоод талархал тарааж хөгжин цэнгэнэ.
Бүх зүйлс үргэлж сайхан болноо. өвдөх өвчингүй үймрэх шаналалгүй өөрөөрөө бахархан аз жаргалд умбанхан шумбанхан явна шүү анд мину зэ.
Сэтгэгдэл үлдээх: